दि.१४ नांदेड (प्रतिनिधी) : आजचा समाज झगमगाट, दिखावा आणि खर्चाच्या स्पर्धेत अडकलेला आहे. वाढदिवस म्हणजे हॉटेल, फुगे, फटाके, सोशल मीडियावरील फोटो आणि काही तासांत विसरला जाणारा आनंद हीच सध्याची मानसिकता बनली आहे. अशा काळात नांदेडच्या सेलूकर दांपत्याने घडवलेला प्रसंग हा केवळ एक कौटुंबिक निर्णय नसून, समाजाला आरसा दाखवणारा जिवंत अग्रलेख आहे. ज्या समाजात वृद्धाश्रमांची संख्या वाढते आहे, ज्या समाजात जन्म देणारे हात शेवटी एकटे पडतात, त्या समाजाला प्रश्न विचारण्याचे धाडस डॉ. प्रवीणकुमार सेलूकर आणि स्वाती सेलूकर यांनी आपल्या कृतीतून केले आहे. “आपण वाढदिवस कसा साजरा करतो?” यापेक्षा मोठा प्रश्न त्यांनी उपस्थित केला आहे“ कीं आपण माणूस म्हणून कसे जगतो?”सुपुत्र सुधांशूचा वाढदिवस वृद्धाश्रमात साजरा करणे म्हणजे केवळ अन्नदान किंवा चादर वाटप नव्हे; तो संवेदनशीलतेचा, जबाबदारीचा आणि सामाजिक भानाचा जाहीर जाहीरनामा आहे. थंडीच्या दिवसांत उबदार चादर ही केवळ शरीराला मिळणारी ऊब नाही, तर “तुम्ही विसरले गेलेले नाही” ही भावना देणारी मायेची ऊब आहे. आज समाजात अनेकजण म्हणतात, “मी काय करू शकतो?” सेलूकर कुटुंबाने त्याचे उत्तर कृतीतून दिले आहे. जे करता येते, ते आज करा; आणि ते स्वतःपासून सुरू करा. मुलांना केवळ केक कापायला नव्हे, तर माणुसकी जपायला शिकवणे, हाच खरा संस्कार आहे. सुधांशू साठी हा वाढदिवस आयुष्यभर लक्षात राहील, कारण त्याने आज आनंद घेणे नव्हे, तर आनंद देणे शिकले आहे. हा उपक्रम समाजातील प्रत्येक पालक, प्रत्येक कुटुंब आणि प्रत्येक तरुणाला आव्हान देतो, कीं तुमचा पुढचा वाढदिवस कुठे व कसा साजरा करणार आहेत?वृद्धाश्रमात साजरा झालेला हा वाढदिवस सांगून जातो की, खरा उत्सव फुगे फुटण्यात नाही, तर एकट्या डोळ्यांत आनंदाश्रू आणण्यात आहे. सेलूकर दांपत्याने दाखवलेला हा मार्ग समाजाने स्वीकारला, तर वृद्धाश्रमांची गरज कमी होईल आणि माणुसकीची गरज पूर्ण होईल.